BCKN

Het moeilijkste aan huiswerk is beginnen

stefan@bckn.be (Stefan Bocken) — Sun, 20 Sep 2026 10:05:00 +0200

Rond vier uur komt je kind thuis. De boekentas gaat de gang in, en dan begint het lastigste deel van de dag. Hoe begint je kind aan dat huiswerk?

“Begin er gewoon aan” helpt meestal niet. Een kind met vijf dingen tegelijk in zijn hoofd, een taak voor morgen, een toets over drie dagen, een spreekbeurt ergens volgende week, kan moeilijk kiezen. Het kijkt naar de tafel en doet niets. Of pakt het eerste het beste scherm en stelt alles uit tot later. Uiteraard begint het dan een uur later, met minder tijd, veel gezeur en een hoop discussies.

Zeven vragen aan de muur

Daarom hangt er sinds kort een blad aan de muur bij onze zoon. Wat doe ik nu? stelt zeven vragen, van boven naar onder, en bij elk ja-antwoord staat er één ding dat je doet. Moet er voor morgen een taak af? Kort werk maak je meteen, lang werk in blokken met pauzes ertussen. Staat er binnenkort een toets? Morgen al: boek dicht en jezelf overhoren. Later: één stuk leren, en in de agenda zetten welk stuk morgen komt.

Onderaan staat altijd hetzelfde. Boekentas klaar voor morgen, en dan fluitsignaal: vrij.

Dat eindpunt doet meer werk dan de zeven vragen samen. Een avond zonder duidelijk einde sleept aan tot het bedtijd is.

Het weekend is een ander probleem

Twee vrije dagen, en toch ligt de helft al vast. Training, een wedstrijd, een verjaardagsfeestje, eten bij de grootouders. De weekendplanning vraagt wat er vastligt en zet dat in een rooster van vrijdagavond tot zondagavond. De taken en toetsen voor volgende week komen eronder als lijstje, bewust niet ingepland.

De planner toont de ruimte die er is. Het kind verdeelt.

Wanneer je wat doet, schrijf je dus zelf in de lege vakjes, met een potlood. Zelf je planning leren maken, dat is het hele punt. Een planning die een ander voor je maakt, voelt als een opdracht. Eén die je zelf invult, voelt als een plan.

Samenvatten leert niemand vanzelf

Het derde blad, zo maak ik een samenvatting, zet er vijf stappen op. Van de titel een vraag maken, lezen per alinea, boek dicht en navertellen, dan pas schrijven in kernwoorden, en op het einde boek open om te controleren wat je vergat. In een andere kleur, want die kleur herhaal je de volgende keer eerst.

Dat navertellen met het boek dicht levert het meeste op. Struikelen over wat je niet meer weet, is onaangenaam maar werkt wel.

Waarom ze nu online staan

Ze hingen hier aan zijn muur, en daar deden ze niemand anders een plezier. Nu staan ze op bckn.be/huiswerkbladen. De weekendplanner onthoudt wat je invult op je eigen toestel, zodat het er volgende week nog staat. Afdrukken kan, en past in principe op één A4.

Ze hebben de kleuren van zoekjeschool.be, omdat ze hetzelfde uitgangspunt hebben: gereedschap voor aan de keukentafel of bureau.

Hangt bij jullie iets anders aan de muur dat wel werkt, deel het gerust via stefan@bckn.be.

De schoolzoeker die ik zelf miste

stefan@bckn.be (Stefan Bocken) — Fri, 04 Sep 2026 14:30:14 +0200

Als je op zoek gaat naar een middelbare school voor je kind, krijg je een woordenlijst mee die niemand van vroeger nog herkent. ASO, TSO en BSO bestaan niet meer en in de plaats staat er een matrix van finaliteiten en studiedomeinen. Uiteraard allemaal uitgelegd bij Onderwijs en Vorming. Wat er veel moeilijker te vinden is: “Welke school bij ons in de buurt biedt dat aan?”

Alles staat online, alleen niet bruikbaar

Alle gegevens zijn openbaar. Onderwijs en Vorming publiceert ze via een API: elke instelling, elke vestigingsplaats, elke richting die er ingericht wordt. Netjes bijgehouden, keurig gedocumenteerd en volledig gebouwd voor wie een dossier moet samenstellen. Ook is er het Scholenkompas, waar je met wat moeite nuttige info vindt.

Alleen, dat zijn geen tools voor ouders aan de keukentafel met een kind dat volgend jaar naar het middelbaar gaat. Die willen vertrekken van hun eigen adres, met een straal die haalbaar voelt met de fiets of het openbaar vervoer en een richting waar hun kind iets bij voelt. Precies die combinatie vond ik nergens.

Wat het geworden is

Een zoeker voor middelbare scholen in Vlaanderen en Brussel. Je typt je gemeente of je straat, je zet een straal en je filtert op richting, finaliteit, studiedomein of net. 1.075 adressen, 994 scholen, 2.145 schoolvestigingen, met de volledige studierichtingencatalogus erachter. Je kan tot vier adressen naast elkaar zetten en die vergelijking afdrukken op één A4, zodat je ze kan meenemen naar een infomoment.

Op één adres staan soms meerdere scholen, en een school heeft soms meerdere adressen.

Alles draait in je browser. Er is geen server die iets bijhoudt, want er is geen server. Wat de termen betekenen, staat op een aparte pagina over het secundair onderwijs, zodat je niet eerst een woordenboek nodig hebt om de filters te snappen.

Wat het bewust niet doet

Geen account, geen cookies, geen tracking, geen advertenties. Niemand hoeft te weten waar jouw kind naar school wil.

En geen ranglijst. Scholen op volgorde zetten suggereert een oordeel, en dat oordeel kan en wil ik niet vellen. Niet uit een dataset, niet over een school waar ik nooit binnen ben geweest en zeker niet over de vraag of die school past bij jouw kind.

Deze site zegt welke scholen er zijn en wat ze aanbieden. De rest beslis je zelf, het best door gewoon te gaan kijken. Informatie over de infomomenten kan je terugvinden op Onderwijskiezer.

De code staat open onder AGPL. Mis je iets of klopt er iets niet aan de gegevens van een school die je kent, dan hoor ik het graag via info@zoekjeschool.be. Dat adres staat er niet voor de sier: de bron is niet altijd perfect, en ik kom er alleen maar achter als iemand het zegt.

POSSE

stefan@bckn.be (Stefan Bocken) — Sun, 19 Apr 2026 14:30:14 +0200

POSSE staat voor Publish (on your) Own Site, Syndicate Elsewhere.

De bedoeling is heel eenvoudig. Ik post alles op mijn eigen blog onder notes en van daaruit gaat het automatisch verder naar andere social media platformen via RSS (Really Simple Syndication).

Waarom kies ik voor POSSE?

Er zijn verschillende redenen om voor POSSE te kiezen. Bij mij komt het neer op twee dingen. Eigenaarschap van mijn content en minder afhankelijk zijn van een derde partij. Als ~~twitter~~, X, bluesky, mastodon,… verdwijnt dan heb ik alles nog hier op mijn blog.

Hoe post ik dan via mijn smartphone?

iOS shortcuts!

Ik heb een shortcut gemaakt die op de volgende manier werkt:

Ik schrijf mijn tekst via “Ask for text”.
Een titel geef ik ook mee via “Ask for text”. Spaties worden automatisch vervangen door een dash (‘-‘).
Via een “Choose from menu” kan ik kiezen om foto’s toe te voegen.
- Indien ja: 1 of meerdere foto’s kunnen geselecteerd worden.
- Foto wordt omgezet naar jpeg en via Working Copy in mijn repo gezet.
- Per foto wordt alt-tekst opgevraagd via “Ask for text”.
- De alt-tekst wordt samen met de nodige markdown tags toegevoegd aan de post.
Als laatste wordt alle tekst samengevoegd tot een post die klaar is voor mijn blog.

Hierna zorgt Working Copy voor de magie om alles in mijn repo te posten (pull - commit - push). De website wordt via GitHub en Netlify gebouwd, de RSS feed wordt gepubliceerd en Micro.blog zorgt ervoor dat de post wordt doorgestuurd naar Mastodon, Bluesky en Threads.

De shortcut staat in mijn “Action Folder” zodat ik de flow direct van mijn Action Button kan starten.